Nog twee weken - amper twee weken! - en Bibi kan weer genieten van een heerlijke vakantie. Een met familiebezoekjes, kusjes, vetrijk voedsel en -hopelijk- cadeautjes volgestouwde Kerstvakantie. Zalig. Ik hoor de tjingelbells al rinkelen.

We gaan zo meteen ons kerstboompje optuigen. We waren van plan om het niet te doen dit jaar, omdat we er met Kerst niet eens zijn. En dan staat dat ding daar voor Piet Snot. Maar om één of andere onverklaarbare reden keken we elkaar vanmorgen aan en spraken we de gevleugelde woorden: "Zullen we...?" En we zullen.

Dit jaar zullen we Kerst in Londen vieren, bij zijn familie. Maandag in alle vroegte, als de vogeltjes zelfs nog niet fluiten - een onmenselijk uur dus! - vertrekken we. Christmasshopping in London City zit er waarschijnlijk niet in, maar naar Saint Paul's Parc wil ik absoluut gaan!
In gedachten zijn de weergoden me dan goed gezind en ligt er een maagdelijk wit dik tapijt knisperende sneeuw, waarin ik als een dartele jonge hond gekke sprongen kan maken, tot m'n neus rood ziet en m'n lippen bevroren zijn in een grijns waar zelfs Jack Nicholson niet tegenop kan.
Ik hou van de winter - op één voorwaarde: dat het een echte ouderwetse winter is: sneeuw, ijs, koud, warmtewolkjes uit m'n mond... Warme choco als je thuiskomt, dikke sokken, wollen truien, genietend aan een open haard... Net alsof je in een Tiny boek beland bent.

Ik ben benieuwd naar mijn eerste Kerstmis op z'n Afrikaans... Vorig jaar hebben Cé en ik een kalkoen klaargemaakt, waarvan we een week gegeten hebben. :) Na de twee voorgerechten (ik kon niet kiezen tussen scampi's en kikkerbillen, dus heb ik ze maar allebei gemaakt) waren we allebei al helemaal rondgegeten... En met de gedachte aan slagroombush als dessert is de kalkoen nauwelijks aangeraakt geweest...

Goh, ik merk dat we al herinneringen hebben. LOL. Als dat niet mooi is!

Misgien een beroebsfaut van mein kand, maar ik ercher me zerieus doodt aan spelingsfauten. :)

In de klas met mijn Waalse vriendjes knijp ik een oogje of twee dicht, ik vind het daar immers belangrijker dat ze behoorlijk kunnen communiceren dan dat ze woordjes klakkeloos correct schrijven.
Maar als ik de reacties van het volk lees in HBVL, dan heb ik soms zwaar de neiging een rode pen te nemen en alle fouten te onderlijnen. Helaas zou dit mijn scherm alleen maar schade berokkenen. Het grappige is dat de reacties waarin de meeste kemels staan, vaak reacties zijn op artikels over buitenlanders. Hoe die maar eens correct Nederlands moeten leren. Als er dan eens iemand op reageert van 'leer zelf eens je moedertaal zonder fouten schrijven', wordt die meteen uitgekafferd van gaatdaarliggenensparteludood.

Mijn top vijf van ergerlijke spellingsfouten:

- dt-fouten
- zei ipv zij (of omgekeerd)
- jou ipv jouw (of omgekeerd)
- 's als de s eraan vast moet zitten (of omgekeerd)
- nieuwschierig, onmidelijk, ...

En tog hep ik erchens gelesen dat mensen die feel schreifauten maaken een suuper sekslefen heppen. Misgien moet ik daar maar eenz werruk fan maken. Me spesjalizeren in schreifauten!

Nu ben ik toch zeker niet zélf nummer 2000! *grinnik* Ik ben nochtans niet speciaal vaker naar m'n eigen blog gaan surfen - hoe stom zou dát niet zijn, zeg?

Ter verpozing voor jullie zal ik m'n hersenen even kraken en aan de hand van een paar spreekwoorden een paar dingen neerpennen die ik vandaag beseft heb:

- De tijd gaat snel, gebruik hem wel. Nog amper drie weken en 't is alweer Kerstvakantie. Dan ga ik naar Londen op familiebezoek en voor de rest ga ik genieten en vooral proberen te vergeten dat het maar twee weken is en dat ik nadien terug naar school moet.

- Wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft. December... cadeautjesmaand! Maximetje wordt één jaar, Kerst, Ceetje wordt er 28, nieuwjaar... En dan mag ik m'n vette overschrijving aan de belastingsdienst niet vergeten!

- De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Overmorgen is het Sinterklaas! Als ik niet braaf ben geweest, dan word ik toch gestraft, hè Zwarte Piet? ;) Pleaaaassseee?

- Wie zoekt, die vindt. Ik ben iets kwijt, iets redelijk belangrijks... 't Kan een fameuze impact hebben op m'n leven. Ik vrees echter dat ik het niet meer zal vinden, hoe hard ik ook zoek... Patje knows what I'm talking about, dontcha gurl?

- Op ieder potje past een dekseltje. Bij het horen van mijn friendinnetjes wilde toekomstplannen, overviel me een vredig gevoel: iedereen heeft wel ergens een soulmate rondhotsen, je moet hem alleen weten te lokaliseren (wat dankzij internet een pak makkelijker gaat dezer dagen). Patje knows again what I'm talking about. :)

- Een nee heb je, een ja kan je krijgen. Helaas voor Leterme bleef het bij de nee... In Wallonië moeten ze er toch een beetje mee lachen, Leterme en vooral NVA die met hun felle verkiezingsbeloften zichzelf eigenlijk de das omgedaan hebben. Mme NON is géén katje om zonder handschoenen aan te pakken. Dat zullen ze wel geweten hebben, die Vlaamsche machopolitiekers. Heb je er trouwens al op gelet dat die Dewever nauwelijks met zijn ogen knippert als hij praat? Creapy.

- Een ouwe bok lust wel een groen blaadje. Aan de meneer die plots tegen me begon te praten op Skype: "Nee, m'n buik is niet lekker plat, ook al heb ik nog geen kindjes - Cé noemt het liefkozend een mommytummy - en néé, ik wil dat niet laten controleren! Ik heb zelf een spiegel thuis, dank u wel." Viezerik!

- Iemand onder z'n duiven schieten gecombineerd met vrienden kies je, familie heb je. Dat wordt dan: gekozen vrienden schieten onder je duiven. Eén goede raad aan goedmenende vrouwspersonen met het hart op de tong: verklap nooit ofter nooit uw superoriginele babynaam aan iemand die al zwanger is én bovendien hard op zoek naar namen! De kans is zeer groot dat de door hormonen geteisterde vriendin al haar savoir vivre vergeet en uw naam schaamteloos inpikt! (Scheelt natuurlijk weer een cadeautje: een kaartje met een vinnige boodschap volstaat: Bij deze koop ik u geen cadeautje meer, aangezien ik u mijn naam, volledig buiten mijn wil, reeds geschonken heb. Eat that, namenpikster!)

- Eind goed, al goed. Dit was het weer voor vandaag!

Gegroet!