30-08-07

 

Gisteren in m'n bed lag ik te woelen en te draaien. Ik deed geen oog toe. Oké, technisch gezien wel natuurlijk, ik perste ze bijna dicht... een wanhopige poging de slaap te vinden. Hielp niks. Naast me knorde Cé als een pasgeboren varkentje. In mijn gedachten knorren pasgeboren varkentjes toch op exact dezelfde manier...
Hoe komt het dat hij al slaapt als hij zijn kussen nog maar zíet? Of ruikt, want soms zijn zijn oogjes al toe voor hij het bed in duikt. Ik heb dat geluk niet, ik lig te peinzen en te piekeren... over wat ik die dag gedaan heb en wat ik de volgende dagen nog zal doen. Alsof dat iets uitmaakt... Ik doe m'n ogen dus dicht en ploep! de beelden van de dag projecteren zich op m'n rolluikjes. Zo gaat het elke keer...

Gisterennacht dus schreef ik in gedachten op m'n Blog. Toen lukte het beter dan nu... misschien moet ik volgende keer gewoon een bloknote pakken en het neerpennen. 't Kwam misschien door het boek van Benoîte Groult dat ik net uitgelezen had. Ze schrijft vlot, over een onderwerp dat me nog een trauma bezorgt... Ik heb nu twee boeken van haar gelezen en ze gaan allebei over mannen die naast de pot piesen... Als ik dat lees, word ik heel verdrietig. Ik kan bijna niet meer geloven dat dat bestaat, trouw zijn tot de dood.
Maar goed, ik was dus in diezelfde vlotte stijl m'n blog aan't schrijven en al die leuke gedachten ben ik nu kwijt. Typisch.

Ik heb wel nog twee leuke weetjedatjes, dus hier gaan we dan:

 * Wist je dat ik een fonteintje produceer als ik gaap? Dit is een zeer bijzondere eigenschap van mezelf die ik wel grappig vind, maar natuurlijk compleet nutteloos. Ik kan er geen vuur mee blussen ofzo.

* Wist je dat ik sommige (onbenullige) dingen een leven lang onthoud en andere (belangrijke) dingen meteen vergeet? Eergisteren was het weer zover. Ik had lasagne gemaakt en onder de grill gezet. Nu heeft de oven een klein grillprobleempje en dat is dat hij niet werkt als de ovendeur helemaal toe is, alsof er te weinig zuurstof is ofzo. Ik heb daar een prachtoplossing voor gevonden, namelijk een lange vork tussen de deur te steken, zodat de klep op een kier blijft staan. Belangrijk detail: de lange vork is van inox en wordt dus gloeiendheet! Dat wist ik nog toen ik de oven deed, dus ik pakte de vork met een ovenwant, maar amper 3 seconden later was ik het alweer vergeten en pakte ik met m'n blote hand de vork om in de korst te prikken. Gevolg: twee dikke blaren op m'n vinger en handpalm én een slapeloze nacht van de pijn. Wat heeft de spelende vrouw geleerd?? Jawel! Blijven denken!!!

Voila, dit was dan m'n bijdrage voor vandaag. :)
Hopelijk vond u het een beetje interessant. U mag steeds een boodschap laten :) Ik vind het wel leuk als er gereageerd wordt.

 

Fijn weekend!

15:42 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.