09-11-07

weekèèèèènd

Man man, wat was me dat voor een zware week waar ik me doorheen gesparteld heb! Je kan dat letterlijk nemen, want 's morgens moest ik me uit m'n verkrampte scampi houding sleuren, waarna ik me naar de badkamer sleepte om me onder de douche te smijten (in slow motion). Ik was niet in vorm. Ik was helemààl niet in vorm. Ik was gewoon vormloos.
Eigenlijk ben ik een ganse week een emotioneel wrak geweest en laten we het dan gewoontegetrouw maar weer eens op die arme hormoontjes steken, die woelige tijden beleven in m'n lichaam. Ze razen door m'n bloedbaan, doen gekke dingen in m'n hoofd, waardoor ik huil als ik een oudje met kniebeschermers en een helm op zie fietsen in de regen en woedend word als alle andere chauffeurs niet zo fantastisch goed rijden als ik. Ik heb nauwelijks geduld met m'n leerlingen, maar zij zijn nog te jong om te begrijpen wat er gebeurt in juf's op-het-toppunt-van-vruchtbaarheid-zijnde lijf. Grapjes zijn deze week niet aan mij besteed, commentaar al helemaal niet. Cé heeft het geweten, de kramp in zijn tenen zal nog effe blijven, vrees ik.
Misschien kan ik beter een hormoonspiegelweekkalender opstellen, waarbij ik nauwkeurig bijhoud tot welke dag Cé zijn stomme mopjes mag ventileren, of wanneer het tijd wordt dat hij naar zijn vrienden trekt om er een paar dagen te logeren.

Ergernissen van deze week:
- de bakker van om de hoek die geen verse croissants in m'n zakje had gestopt, terwijl het zondagochtend was... (jawel, het begon 's zondags al)
- een niet-bewoner die het waagde zich te zetten op een bewonersplek en dan nog wel op twéé bewonersplekken, waardoor ik me helemaal op het eind van de straat moest zetten. Ik wilde een briefje onder zijn ruitenwisser steken om hem op zijn burgerplichten te wijzen, maar ik heb me ingehouden.
- een mama die me kwam zeggen dat ik haar kind te grote sandwiches geef, die dat kind dus voor de helft weggooit en wat zij dus weggegooid geld vindt. Ik heb op het punt gestaan te zeggen dat ik niet bepaal hoe lang de sandwiches zijn en dat als ze het dan toch geldverspilling vindt, dat ze dan misschien zélf de bokes voor haar dochter moet maken. Ik heb me kunnen inhouden.
- Cé die me aan de telefoon vroeg of de pasta met witloof en spekjes, waarvoor ik speciaal naar de winkel was gegaan om room en stokbrood te kopen, het lekkere gerecht was wat ik voor hem ging maken. Ik heb opgehangen.
- de auto's die ontstellend traag reden en stopten voor voetgangers die nog aan de andere kant van de straat waren, waardoor ik 10 minuten later thuis was en een koude panini moest eten.

Geloof me, er waren nog méér dodelijke ergernismomenten, maar voor iedereen denkt dat ik een onverbeterlijke mopperpot ben, sluit ik af met een positieve noot:

De week is om! En nu is het weekend! En maandag begint de eerste goedgezindweek opnieuw.

HOERAAAAAAAAAAAA

21:50 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.