05-03-08

ouders en schoolfeest

Wie bij het horen van het beroep 'leerkracht' alleen maar denkt aan vakantie en een schamele 24uren werkweek, steekt nu zijn vinger op.
Wel... ge hebt gelijk! Het is waar: we hebben zalig veel vakantie en om 15.30 rinkelt de bel der verlossing.
Maar... jullie hebben allemaal zélf mogen kiezen wat je later worden wil, of niet soms? En om één of andere reden was leerkracht worden er niet bij... Misschien omdat het opvoeden van andermans kinderen niet in de lijn van uw verwachtingen ligt? Of stond het idee, dat je na je werk toch nog zo'n 2 uur aan de slag bent om voor te bereiden of te verbeteren, je niet echt aan? Laat me raden, vakantie betekent bij jullie 100% je zin doen en niet achterstallig werk inhalen. En als je moe of een beetje ziek bent, wil je graag wat kunnen suffen zonder dat het schadelijke gevolgen heeft.
Het is niet alleen lesgeven. Je werkt met kinderen: slimme kinderen, domme kinderen, rappe kinderen, trage kinderen. Die kinderen hebben ouders... Sommige ouders denken dat hun kind alléén in de klas zitten en dat heel het schoolgebeuren rond hun kind draait. Wel, dat is niet zo! Er zitten zo ongeveer 20 kinderen in één klas, 20 verschillende kinderen, met verschillende niveau's, verschillende interesses, verschillende moeilijkheden, verschillende thuissituaties... Verschillend dus.
Nu probeer je als leerkracht elk kind een beetje op zijn niveau te laten werken, wat niet altijd haalbaar is. Dus soms moeten de slimmen een beetje onder hun niveau werken en de dommen een beetje erboven. Ook al doe je zo je best, je kan niet 20 verschillende versies van één les maken. Dat is on-mo-ge-lijk.
Je probeert ook een zekere basiskennis aan elk kind mee te geven. Soms sluit het onderwerp van de week niet zo naadloos aan bij de leefwereld van het kind. Niet iedereen houdt van muziek, niet iedereen is sportief, niet iedereen is een dierenvriend. Sommige kinderen zouden liever uren met PS spelen... Maar er zijn zo van die dingen waarvan je denkt dat het wel iets zou kunnen bijdragen aan hun algemene ontwikkeling en die dingen komen gewoon aan bod. Punt. PS dus niet...
Meestal doen de kinderen zelf er niet moeilijk over. Zij hebben al lang begrepen dat de wereld niet altijd tof is, dat het in een groep niet altijd is zoals zij wensen, dat ze soms dingen moeten doen die ze liever zouden laten. Hey, welcome to the world!
Maar ouders.... diep diep zucht. Ouders...
Ik heb een koppel ouders dat bij elke toets die ik geef over een afgesloten hoofdstuk komt klagen dat 'het toch geen onderwerp is waar die kinderen later een conversatie in het Nederlands over gaan houden'!! Zij willen dat er tien maanden lang gedurende zeven jaar dialogen worden aangebracht... Nuttige dialogen welteverstaan, zoals naar de winkel gaan, of de dokter, of de bakker, of de slager, of de markt.
Ik zie die ouders niet graag afkomen, want ik ruik al van ver de klaagzang die ze gaan houden. Op een gegeven moment stopt het voor mij, dan geef ik dezelfde uitleg niet meer voor de 8ste keer; dat immersief niet wil zeggen dat kinderen in een andere taal leren converseren (daar bestaan cassettes voor), dat er vakken algemene kennis worden onderwezen in het Nederlands, dat ze op die manier zich ook zullen kunnen uitdrukken in die taal... blablabla.
Ik heb de vader voorgesteld dat hij mijn programma maakt én m'n lessen voorbereid, zodat hij zélf kan beslissen welke woorden zijn zoon moet leren.
Stout? Jazeker.

Intussen zijn we el een paar weken in de weer ons prachtige schoolfeest voor te bereiden. Het zal een soort musical worden... Wie in de jaren 70 al leefde en zich daarvan bewust was, kent het verhaal misschien, hoewel het in Vlaanderen hoogstwaarschijnlijk onbekend is. Emilie Jolie heet het.
Het is ver-schrik-ke-lijk.
Verschrikkelijk.
Er is één collega die beslist heeft: dat gaan we doen. De anderen (ik was ziek) hebben er om één of andere duistere reden niet op gereageerd en nu zitten we met de gebakken peren. Madame de beslisser heeft ook geregeld wie welk liedje krijgt, welk decor er moet komen, welke kostuums... enfin alles.
Toen ik na m'n afwezigheid op school kwam en onze liedjes hoorde, heb ik een heel klein beetje gehuild. Zo'n ouderwets gedoe, ik werd er bijna op slag seniel van... Eén liedje is zooooo traag dat een zwangere slak er zelfs nerveus van zou worden. Het andere liedje valt nog mee.
Enfin, ik heb m'n danstalent - dat ergens diep in een stoffig hoekje weggeborgen zat - aangesproken en op één of andere manier twee behoorlijk toffe dansjes eruit geperst gekregen. Ze kunnen ermee door. Als ik vergelijk met de 'dansjes' van m'n collega's zijn ze superhip en cool, maar dat is onmogelijk, gezien het liedje...
Enfin ja... Madame Beslisser heeft ook vrijwillig alles op zich genomen. Decors, regie, muziek... zij zou effe alles zélf doen... Ik steek hierbij m'n handen in de lucht: me know nothing! Toen de boel is besproken, was ik luidruchtig m'n ding aan't doen in het kleinste kamertje.
Ik vind het niet normaal dat één persoon zomaar alles beslist... of alles zou moeten doen. Je bent een team (??) en je verdeelt de taken. Maar zo gaat het dus blijkbaar niet. Mme Beslisser wilde de touwtjes in handen houden en de anderen lieten haar begaan. Logisch.
Achteraf (drie weken voor het spektakel) komt Mme Beslisser wél naar Didi en mij om te vermelden dat ze bij het maken van de decors wél op ons had gerekend, want die anderen doen toch niks! Hup 2 decors aan ons been. No problem, zoals ik al zei: iedereen doet iets. Daarna was het: "Ik heb aan die van het zesde beloofd haar decors ook te doen, maar ik hoop eigenlijk dat jullie die kunnen doen". Lap, nog één erbij. En effe later kwam er nog ééntje bij, want ze kreeg het allemaal niet gedaan. Intussen besteedde ze haar eigen decors dan toch uit aan die anderen-die-niks-deden, terwijl wij wel met onze 4 decors zaten...
En dan heb ik ook nog es de pech perfectionistisch te zijn... Ik wilde dus een mooi decor maken, niet zomaar eventjes één of ander misbaksel... Dat maakt dat we nog 1 dag hebben en nog twee decors moeten maken. :) Morgennamiddag geven we onze vrije uren dus op om te verven. En vrijdagnamiddag opnieuw, want dan gaan we repeteren op het podium.
En zaterdag is het fijn de ganse dag schoolfeest. :)

 

13:57 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.