05-04-08

Fab

Na V was het niet gemakkelijk om ene te vinden die een beetje kon tippen aan hem. Hij zat onder m'n huid en het heeft véél moeite gekost om hem daar weg te krijgen: véél potentiële vervangers passeerden, werden getest en ... afgekeurd. Niemand kreeg dat speciale V-gevoel bij mij geactiveerd. Nextttt!
Maar na een tijdje kwam ik Fab tegen. De eerste die me kon bekoren, op een compleet andere manier dan V, maar soit, ik had me daar al bij neergelegd. Hij bracht weer rust in m'n woelige leventje, zorgde ervoor dat ik mezelf weer wat kon hervinden... Al was ik bij hem niet helemaal de Fiebs die ik wilde zijn. Je kent dat wel... je wil iemand behagen en geeft meer toe dan je eigenlijk zou willen... en op een gegeven moment ben je jezelf kwijt en word je gefrustreerd. Zo was het wel bij ons... Hoe zelfzeker ik ook overkom naar de buitenwereld, in een relatie was ik té vaak een onderdanig ja-knikkend doetje. En dat werkt niet.
Er is dan iets vreselijks gebeurd, waarbij ik mezelf compleet heb verloochend omwille van hém. Mezelf helemaal wegcijferen voor iemand, waarna hij het uitmaakt, omdat hij dacht dat hij niet genoeg meer van me hield.
Eerlijk, dat wel, maar zéér pijnlijk. Ik heb er wel wijze lessen uitgetrokken, zoals je altijd moet doen uit tegenslagen. En bij Fab was het wel vooral: gij zult uzelf niet verloochenen!

19:11 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.