05-08-08

 

Net op het moment dat ik mijn bijdrage aan de overbevolking van deze planeet ga leveren, word ik geconfronteerd met berichten over de opmars van kinderloze vakanties, mensen die meer en meer uitkomen voor hun bewust kindervrije leven, schrijvers die anti-kinderen-boeken schrijven én scoren, blogsters die compleet gestresst uit een trein stappen dankzij gezinopuitstap... en meer van dat.

Wie ergert zich niet aan kleine ettertjes die de boel op stelten zetten? Ik erger me vooral aan de ouders, zou hen willen vragen zich in te schrijven voor Supernanny of er tenminste eens een keer naar te kijken... Want je oogst wat je zaait...

Zo heb ik een keer in de Eurostar gezeten, terug naar huis, doodmoe... Voor ons zaten twee mama's met hun bengels, die het serieus uithingen. Ze sprongen van één zetel naar een andere (natuurlijk met hun schoenen aan) en maakten daarbij zo een kabaal dat ik een nauwelijks bedwingbare neiging kreeg om het raampje open te schuiven en er zo eentje naar buiten te keilen. Verschillende mensen verlieten de coupé, spuugzat van die koters-zonder-manieren, maar vooral van die moeders die maar lieten begaan...
Toen de twee jongetjes zich op de bank voor mij waagden, had ik ze te stekken: ik greep er eentje bij zijn arm en siste dat hij zich maar beter kon gedragen, gedaan met springen op de zetels en kressen gelijk een speenvarken, of anders... (dreigend zette ik m'n boosaardigste ogen op - het hielp). Het tweede joch vatte ik bij zijn kraag op een strategisch uitgekiende plek: bij de toiletten. Ik was hem onopvallend gevolgd en toen hij het toilet uitkwam, stond ik daar: de Wraakengel. Na een kort onderonsje heeft hij niet meer gebougeerd en konden we de rest van de reis in kalmte afleggen.

Tot daar mijn begrip voor het onbegrip der kinderen. Ik begrijp dat onopgevoede kindjes tot veel ergernis leiden, maar nogmaals: ligt de fout niet in de eerste plaats bij de ouders (= volwassenen)?

Waar ik dan weer niet bijkan, is dat mensen klagen over speeltuinen, of crèches die in hun nabijheid worden geopend... Wat willen die mensen? Dat al de kinderen stil en liefst zo ver weg mogelijk worden afgezonderd?
Sinds wanneer horen kinderen niet meer bij de maatschappij? Of worden ze nauwelijks nog verdragen door de maatschappij waar alles perfect, rimpelloos en liefst zo geruisloos mogelijk moet verlopen? Zijn de Grote Mensen het vergeten hoe het is om kind te zijn, misschien?

Ik staak m'n betoog, en ik hoop met heel m'n hart dat ik nooit een ettertje zal hebben, waarvan de mensen spontaan met hun oogbollen beginnen te draaien of zure mondjes trekken. :)

19:42 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Daar kan ik me nu eens helemaal in vinden! Eindelijk nog eens iemand die hetzelfde ziet, dat de ouders heel erg vaak verantwoordelijk zijn voor het wangedrag van hun kroost.
En met diezelfde redenering in het achterhoofd moet je jezelf niet al te veel zorgen maken over je eigen kroost... als je er zelfs in slaagt die vreemde kinderen onder controle te krijgen ;-)
Groetjes

Gepost door: Breeg | 05-08-08

De commentaren zijn gesloten.