11-10-08

had ik geweten dat...

- de baby precies op de uitgerekende datum zou komen, dan had ik me niet zo zitten opjagen over het feit dat we amper twee weken nadien zouden trouwen.

- weeën echt wel zeer herkenbaar (lees: pijnlijk) zijn, dan had ik me niet bij elk krampje op handen en knieën gesmeten om de pijngolven weg te puffen in de veronderstelling dat het zover was - en dit vanaf 38 weken.

- epidurale een zaligheid is, dan had ik niet zo stoer zitten rondbazuinen dat ik het wel effe zonder zou doen. Puur natuur!

- 'effe' 24 uur zou duren, zonder vooruitgang, dan had ik eerder om die epidurale gevraagd.

- het echte bevallingswerk (persen) zo rap gedaan zou zijn, dan had ik geprobeerd het bewuster mee te maken. Want eerlijk waar, de gedachte dat je je kind op de wereld aan't persen bent, dat is overweldigend! Helaas realiseerde ik me dat pas achteraf...

- Thiany van een verfrommeld grijs propje mens zou veranderen in de mollige mooie baby die ze nu is, dan had ik het magische moment van de geboorte niet laten vergallen door 'oh-mijn-god-ze-is-zo-lelijk!' gedachten. Ik heb er echt spijt van...

- BV ons zo goed zou afgaan, dan had ik bepaalde dingen niet op m'n geboortelijst gezet en andere dingen dan weer wel...

- Cé zo'n toegewijde papa zou zijn, dan had ik me op voorhand niet zo druk gemaakt en hem de oren van zijn hoofd gezaagd over de taken van de moderne vader :)

- er nog iets zat aan te komen, dan had ik niet van zeer dichtbij gecontroleerd of haar poepje wel helemaal proper was... (inderdaad).

- ik een week later bij de dokter zou zitten, dan had ik niet zo hard geduwd op't toilet.

- de poepenzalf me hoofdpijn zou bezorgen, dan had ik ze nooit gekocht en zeker niet gesmeerd.


13:53 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.