26-11-08

Obama

Toen Obama tot president werd verkozen, steeg een jubelkreet op in onze vriendenkring en ver daarbuiten.
Onze vriendenkring is gemixt, vandaar.
Onze vriendenkring maakt kindjes die nét zo zullen zijn als Obama: gekleurd. Alsof die mensen ingekleurd zijn met een potlood... Alsof wij géén kleur hebben. Alsof... maar waar maak ik me druk in?
Heel Europa juichte, want iedereen stond - uiteraard - achter Obama. Schaam op de USA als Obama niet verkozen zou worden! Dan zouden het pas echte domme kl*ten zijn, die Amerikanen. Iets wat we stiekem wel weten, geef maar toe.
Oh wee als Obama niet verkozen zou worden! Dan zouden het pas echte racisten zijn, die Amerikanen. Iets wat we stiekem wel denken, met die conservatievelingen die simpelweg toegeven dat ze niet van niggers houden.
Europa spuwde zijn afschuw uit over de Blanke Man die een stokje wilde steken in de wielen van de eerste zwarte presidentskandidaat in de geschiedenis, just because he's a nigger (excusez moi le mot).

Obama werd verkozen.

En het was feest!
En mensen zaten gekluisterd aan hun televisietoestel, te luisteren naar de prachtige speech van president Obama, hun zakdoek in de aanslag, want oh! het was zo'n mooie speech!
En mensen spraken hun goedkeuring uit voor de Eerste Zwarte President van Amerika.
Van Amerika ja.
Niet van Europa.

Hier in Europa zie ik het niet zo snel gebeuren. In dit oeroude continent, bakermat van het Blanke Ras, is onze anderskleurige soortgenoot nog steeds veroordeeld tot een tweederangsrolletje. In het ene land al wat minder dan in het andere, in de ogen van de ene mens al wat meer dan in die van de andere.
Ge moogt niet veralgemenen, da's zo niet goed. Maar ge moogt ook niet romantiseren, da's zo niet realistisch.
Welke van de hevige supporters van de Verandering zou net zo hevig supporteren als de Verandering in zijn eigen land zou moeten plaatsvinden?
Zoals een Poolse staatsburger het eenvoudig verwoordde: 'Tja, wat maakt het uit wat ik ervan vind? Het gaat niet om mijn president, dan is het makkelijk om te roepen: "Stem voor de zwarte!" en de mensen die dat niet doen te veroordelen.'

Obama for president.
De eerste ZWARTE president van Amerika.
Hij is niet zwart. Hij is half zwart, half blank.
Nuance.
Maar die nuance schijnen we niet te maken. Blank noch zwart, trouwens. Maar waar zwart alles wat ook maar ruikt naar zwarte genen omarmt en tegen haar boezem drukt, duwt blank alles wat ook maar ruikt naar iets anders dan witte genen van zich af.

Nogmaals, niet iedereen is zo. Ik weet het. Maar ik ben gewoon... tja... gedesillusioneerd.

Ik hoop dat de verandering die op gang is gezet door de verkiezing van Obama ook tot hier voelbaar zal zijn. Zodat mijn kinderen zich straks geen tweederangburgertjes zullen voelen.

15:37 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Awel, die bedenking maakte ik ook. Ze spreken van de eerste zwarte president ooit terwijl hij zowel zwart als blank bloed heeft.

Waarom zetten ze zijn multiculturiteit niet in de verf!

Ik hoop vooral dat de Amerikanen op de "MENS" Obama hebben gestemd. Dat het niet zwart tegen wit was.

Gepost door: Happy Genes | 29-11-08

De commentaren zijn gesloten.