10-12-08

hallo?

Vandaag ben ik gaan solliciteren. 'n Beetje een verplicht nummertje opvoeren eigenlijk feitelijk.

'k Had het immers snel in de mot: dit is niks voor mij... Mijn creatieve brein zou na een maand gesmolten zijn als boter in een sissendhete pan.
Hoor ik u lachen?
Het is me thans serieus.

Nochtans was het sollicitatiegesprek op zich wél aan de creatieve kant. Ik moest een soort imporvisatietoneeltje opvoeren. Zomaar. Uit de losse pols.
Ik werd daar voor de leeuwen gegooid, zonder enige voorkennis, zonder enige terminologie. En het was een franstalige leeuw op de koop toe. Eéntje aan de telefoon.
Om mijn Franse taalvaardigheid te testen.
Die was natuurlijk opperslecht.
Gek hè!?
Ik doe het anders elke dag, klanten telefonisch met raad en daad bijstaan over hun problemen met hun ********. Ik ken de gank der zaken op mijn duimpje, de terminologie gebruik ik in mijn dagelijkse huistuinenkeukenfrans. *sarcastisch ondertoontje, hebt ge het gehoord?*
Maar de meneer de ondervrager stelde me gerust: zijn Frans was indertijd nóg slechter dan dat van mij.
Ik glimlachte.
Zuur.
En ik mag beginnen hoor, de menschen voelen dat ik een ruwe diamant ben die nog geslepen moet worden. En dat in een 31 uren durende opleiding van hebjemedaar!
En, houdt u vast! Ik zou zo maar even *tromgeroffel* 95 euro méér verdienen dan ik nu krijg van den dop. Brutogewijs.

Ik heb handen geschud.

Thanks.

But no thank you.



23:14 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.