06-01-09

ja of nee?

Ik ben in een creatieve mood. 't Is te zeggen, ik heb zin om te schrijven.

Dus profiteert, gij allen!

Ik peins tegenwoordig nogal veel aan een collega van vorig jaar. Zwanger. Van een tweede. Niks speciaals... ware het niet dat haar eerste amper de baarmoeder was uitgeploept.
Tja... hoe gaat dat? Ge geeft BV. Ge slikt dat verrekte minipilletje-met-megaverantwoordelijkheid. Ge geeft wat over links en rechts (doch hopelijk in de pot)
. Ge zijt wat nonchalant in de stiptheid der pilslikkerij nu en dan. En PATAT!

Elke borstvoedende vrouw weet dat ze niet beschermd is tegen een eventuele zwangerschap
, omdat ze toevallig BV geeft. Als ge BV als natuurlijke anti-conceptie wilt gebruiken, zal het héél stipt moeten verlopen: elke twee uur ofzo. En een kind is niet zo klokvast. Da's dus een risico dat ge liever niet neemt. Toch de meesten niet.

Bibi ging dus ook aan die pil. Na de bevalling.
Ik had dat pilslikkerijgedoe al lang geleden afgezworen en nu werd me weer héél duidelijk waarom. De lichamelijke klachten (of tekortkomingen) herinnerde ik me nog uit de vroegere tijden. Destijds was dàt ook de grote reden om over te schakelen op iets anders. En nu bleek dat ik het trouw stipt slikken ook helemaal ben afgeleerd, na jaren Nuvaringgebruik...

De keren dat ik mezelf tegen m'n hoofd toekte en vloekte omdat ik wéér eens vergeten was dat stomme ding in te nemen, die kan ik niet meer tellen op één hand. Een ramp...
Ik ben ermee gestopt. Liever wéten dat ik onbeschermd ben en dus moet oppassen, dan mezelf in de waan laten dat alles safe is en straks met de gebakken peren zitten.
Maar ik ben dus nog àltijd niet... geweetwel geworden. Aan de ene kant kan ik me niks zaligers indenken. Géén geknommel met tampons en inlegprullaria, dat dient nu om de neusbloedingen van Man te stelpen. Het staat écht heel idioot, ge gaat er best niet de straat mee op, maar jongens, handig! Zo'n uittrekkoordje! Dat hebt ge niet aan de originele neusbloedstelpwatten, hè!
Nu, back to me and my little problem. Ik heb ze dus nog niet gehad. Mijn kind is nu viermaandenhalf en mijn lichaam laat me compleet in het ongewisse. Ben ik of ben ik niet? Da's verdomd vervelend, bij elk krampje, bij elk misselijkheidje, bij elk zuchtje denken: "O-owwww" en dan naar de wc rennen om te kijken.
Te kijken naar wàt? Alsof ge kunt zien of ge zwanger zijt als ge op't toilet zit. Alsof er iets komt piepen: "Yooo, 'k ben er eh". Alsof... Niks jong! Blijf maar in het ongewisse en stress maar! 't Zal u leren, gij zondigaards! Onthouden zult gij u!
Ik ben vandaag dus naar den apotheek gegaan. 'k Was het zat. Ik voelde me niet zwanger, maar bon... da's niet de beste indicator, hoewel ik een fantastisch lichaam heb op dat gebied. Ik voel altijd heel veel. En nu dus niks.
Ik heb dus een test gekocht, gewoon om 'd'er vanaf te zijn. En om mijne man gerust te stellen. Die voelt namelijk de hete adem van De Grote Kroost al in zijn nek, vruchtbaar als ik ben. En ik niet alleen. En die combinatie is niet bevorderlijk voor de anti-conceptie.
Soit, om een lang verhaal kort te maken: ik ben niet zwanger. Maar dat wist ik al. Het was niet eens een verrassing! Maar stiekem wél een opluchting. 

18:13 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Bij ons heet dat je voeten niet in 't zelfde water kunnen wassen.

:-)

Al hebben ze me wel altijd verteld dat kinderen vroeger nog tot hun tweede aan de borst konden om een volgende zwangerschap te vermijden.

En wat die bokes betreft, bij mij waren het valiezen. Want bokes wou hij niet, hij wou een vers broodje van bij de traiteur achter 't hoekske maar ik mocht wel zijn valiezen pakken telkens we op vakantie gingen en ik deed dat ook met liefde tot er eens iets niet in de valies stak wat hij wél wilde hebben en wie had dat vergeten ?

;-)

Gepost door: ms | 07-01-09

De commentaren zijn gesloten.