06-02-09

krak

Ik heb ne rug met een eigen willetje.
Eigenlijk ben ik één en al eigen wil, m'n haar doet ook al zijn goesting (die niet de mijne is), m'n wallen leiden hun eigen leven en de laatste tijd heb ik héél weinig te zeggen over de quantiteit voedsel dat mijn maag verlangt, terwijl mijn borsten alle mogelijke proporties aannemen zonder dat ik ook maar iets in de pap te brokken heb.
Over m'n karakter zullen we het maar niet hebben zeker?
't Ging dus over mijne rug, die buitengewoon flexibel is in de lagere regionen en bijzonder stroef in de schouderstreek. Af en toe springt er een wervelke links of rechts een beetje uit de band, waarna ik als een halve gek aan het 'manipuleren' sla.
Ik kraak men eigen dus.
En dat doe ik al heel lang.
Ik heb er zelfs een ritueeltje van gemaakt, zo 's ochtends, net na het ontwaken en het morgendprutuitdeogenwrijven. Dan begint het: nek, linkerschouder, rug, polsen, vingers (alle vingers naar achteren, wijsvingers naar voren), tenen. Ik sta er zelfs niet bij stil dat ik dit doe. Ik doe het gewoon.

Ik ben nu een paar keer naar den osteopaat gegaan: ik geraak namelijk niet aant hét plekje dat vastzit: het zit te hoog in m'n rug. Ik heb me al in alle bochten gekronkeld, m'n schouders bijna ontwricht om toch maar die vervelende wervel weer op zijn plaats te duwen, maar Het. Lukt. Niet.
De osteopate zegt dat ik zeer soepel ben. Maar dat wist ik dus al. Als je met je ellebogen voor je borst tegen elkaar kan klappen, terwijl je handen in je zij staan, dan mag je hopen dat je alleen maar zeer soepel bent. Denk ik dan.
Maar soit. Zonder dat ik er ooit dure cursussen voor heb gevolgd, manipuleer ik m'n eigen lichaam op de juiste manier. Ik ben dus eigenlijk gewoon mijn eigen osteopaat.

Verbaast u dat?
Mij niet.
Ik kon ook van m'n eigen zwemmen. En fietsen.
Vraag dàt maar aan m'n papa!

22:16 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.