27-02-09

ik kan het effe niet laten...

Ik heb getwijfeld om BV te geven... Nu kan ik me niet inbeelden dat ik géén BV gegeven zou hebben, maar toen Mouche nog in m'n buik spartelde, dacht ik alleen aan m'n borsten die er achteraf als twee natte theezakjes zouden bijhangen... en dat was voor mij de énige reden om het niet te doen.

Volgens mij zijn er wel meer vrouwen die vrezen voor hun figuurtje en hun tietjes. Ik was daar echt geen uitzondering in...
Wel, laat ik die vrouwen dan eens iets vertellen, waardoor ik me plots héél oud en wijs (vooral wijs) voel.
Uw lichaam zal nooit meer hetzelfde zijn na een zwangerschap. Nooit. Meer. Ineens heb je een mamalichaam:

* borsten die (tijdelijk) niet dienen om te pronken, maar om je kind te voeden.
Lelijk? Ik dacht precies van niet, want als ik naar Malse Mouche kijk, dan mag ik mezelf toch wel een schouderklopje geven, want zij is, in al haar malsheid, gewoon het resultaat van wat mijn lichaam produceert.
Hoe m'n borsten er achteraf zullen uitzien, dat weet ik niet. Ik zal ook niet weten of het zonder BV erger of beter geweest zou zijn en ik ga daar ook niet over piekeren.

* een mommytommy.
Logisch dat je buik, die op negen maanden lekker rond wordt - en in mijn geval was dat kogelrond, écht wel héééééél rond - m'n neefje van anderhalf zei er 'bal' tegen, ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker? Die buik wordt dus langzaamaan superrond, en als je kleintje eruit floept, floept je buik niet evenredig terug... Je buik wordt een mals kussentje waar je schatje heerlijk op kan slapen, dromend over vervlogen tijden in mama's lijf.

* knuffelvlees.
Ze hadden me nochtans verwittigd, maar ik kon niet geloven dat die rond buik van mij na de bevalling op m'n heupen zou zitten. Maar ze hadden gelijk! Sinds de bevalling zit ik me daar met een stel lovehandles dat ik niet echt op mijn verlanglijstje had staan. Door deze lovehandles krijg je net dat mamalichaam, vind ik. Uw heupen veranderen drastisch van uitzicht... Ik vind dit toch één van de minst leuke neveneffecten.

Maar erger is:
* de pannenkoekenkont.
Ge hebt mensen die van nature zo'n exemplaar in hun broek hebben. Maar daar hoorde ik niet bij. Niet, zeg ik u! Ik was gezegend met een rond en krachtig exemplaar en was daar na een helse identiteitscrisis zéér tevreden mee. Het was zelfs mijn Sterke Punt (op mijn voeten na, maar wie kijkt nu naar voeten?).
Soit, tijdens m'n zwangerschap merkte mijn zeer aandachtige wederhelft op dat er zich precies een paar veranderingen afspeelden ter hoogte van mijn onvolprezen bilpartij. Ik probeerde het nog te wijten aan mijn imposante buikpartij, maar nu die buik weer verdwenen is, kan ik het niet langer ontkennen: de platte pannenkoekenkont heeft ook zijn intrede gedaan in mijn broek!
En dat vind ik dus géén positief nieuws en ik vind niet dat dit beter is! Een vrouw moet haar troeven weten te traceren en met de partner die ik heb gekozen, bevinden mijn troeven zich... bevonden mijn troeven zich dus daar. En nu niet meer.
Ik hoop dat ik er toch iets aan kan doen... Anders zie ik de toekomst somber in.

De balans is dus 50/50: trots op/tevreden met borsten en buik, niet tevreden met heupen en billen.

Maar dat heeft uiteindelijk niks met BV te maken.

Maar daar heb ik het volgende keer over, ik zal dan mijn pleidooi voeren om BV te geven! Nu ga ik eten.

Smakelijk!

18:16 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ivm de mummytummy : )

http://hbvl.be/she/jij-en-je-gezin/een-op-drie-moeders-raakt-zwangerschapskilo-s-nooit-kwijt.aspx

Gepost door: DontWorryBeHappy | 19-03-09

ah Maar ik ben m'n kilo's al kwijt: meer nog! Ik woog twee dagen na m'n bevalling al 5 kilo minder dan voor m'n zwangerschap. Het beste dieet ooit - voor mij.

Gepost door: fiebi | 23-03-09

De commentaren zijn gesloten.