27-02-09

ik kan het effe niet laten...

Ik heb getwijfeld om BV te geven... Nu kan ik me niet inbeelden dat ik géén BV gegeven zou hebben, maar toen Mouche nog in m'n buik spartelde, dacht ik alleen aan m'n borsten die er achteraf als twee natte theezakjes zouden bijhangen... en dat was voor mij de énige reden om het niet te doen.

Volgens mij zijn er wel meer vrouwen die vrezen voor hun figuurtje en hun tietjes. Ik was daar echt geen uitzondering in...
Wel, laat ik die vrouwen dan eens iets vertellen, waardoor ik me plots héél oud en wijs (vooral wijs) voel.
Uw lichaam zal nooit meer hetzelfde zijn na een zwangerschap. Nooit. Meer. Ineens heb je een mamalichaam:

* borsten die (tijdelijk) niet dienen om te pronken, maar om je kind te voeden.
Lelijk? Ik dacht precies van niet, want als ik naar Malse Mouche kijk, dan mag ik mezelf toch wel een schouderklopje geven, want zij is, in al haar malsheid, gewoon het resultaat van wat mijn lichaam produceert.
Hoe m'n borsten er achteraf zullen uitzien, dat weet ik niet. Ik zal ook niet weten of het zonder BV erger of beter geweest zou zijn en ik ga daar ook niet over piekeren.

* een mommytommy.
Logisch dat je buik, die op negen maanden lekker rond wordt - en in mijn geval was dat kogelrond, écht wel héééééél rond - m'n neefje van anderhalf zei er 'bal' tegen, ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker? Die buik wordt dus langzaamaan superrond, en als je kleintje eruit floept, floept je buik niet evenredig terug... Je buik wordt een mals kussentje waar je schatje heerlijk op kan slapen, dromend over vervlogen tijden in mama's lijf.

* knuffelvlees.
Ze hadden me nochtans verwittigd, maar ik kon niet geloven dat die rond buik van mij na de bevalling op m'n heupen zou zitten. Maar ze hadden gelijk! Sinds de bevalling zit ik me daar met een stel lovehandles dat ik niet echt op mijn verlanglijstje had staan. Door deze lovehandles krijg je net dat mamalichaam, vind ik. Uw heupen veranderen drastisch van uitzicht... Ik vind dit toch één van de minst leuke neveneffecten.

Maar erger is:
* de pannenkoekenkont.
Ge hebt mensen die van nature zo'n exemplaar in hun broek hebben. Maar daar hoorde ik niet bij. Niet, zeg ik u! Ik was gezegend met een rond en krachtig exemplaar en was daar na een helse identiteitscrisis zéér tevreden mee. Het was zelfs mijn Sterke Punt (op mijn voeten na, maar wie kijkt nu naar voeten?).
Soit, tijdens m'n zwangerschap merkte mijn zeer aandachtige wederhelft op dat er zich precies een paar veranderingen afspeelden ter hoogte van mijn onvolprezen bilpartij. Ik probeerde het nog te wijten aan mijn imposante buikpartij, maar nu die buik weer verdwenen is, kan ik het niet langer ontkennen: de platte pannenkoekenkont heeft ook zijn intrede gedaan in mijn broek!
En dat vind ik dus géén positief nieuws en ik vind niet dat dit beter is! Een vrouw moet haar troeven weten te traceren en met de partner die ik heb gekozen, bevinden mijn troeven zich... bevonden mijn troeven zich dus daar. En nu niet meer.
Ik hoop dat ik er toch iets aan kan doen... Anders zie ik de toekomst somber in.

De balans is dus 50/50: trots op/tevreden met borsten en buik, niet tevreden met heupen en billen.

Maar dat heeft uiteindelijk niks met BV te maken.

Maar daar heb ik het volgende keer over, ik zal dan mijn pleidooi voeren om BV te geven! Nu ga ik eten.

Smakelijk!

18:16 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-02-09

overhoop

Mijn huis staat overhoop en ik wil aan alles tegelijk beginnen. Dus zet ik me neer voor mijn pc en typ er een stukje over: hoe ik lijstjes moet maken! Want lijstjes *denk er plots weer aan dat ik zilverpapier moet kopen!* brengen rust. En rust en orde wil ik scheppen in mijn puinhoop.

Ik heb al een hele opsomming gemaakt van wat ik moet doen deze vakantie en het is niet min. *denk er plots weer aan dat ik de garage moet bellen!* Soms lijken de vakanties één lange helse spurt door bezigheden en activiteiten te zijn. Ik ren me rot, van hot naar her en weer terug. Mijn hoofd puilt uit van de dingen die ik niet mag vergeten en die ik dus zeker zal vergeten.

Dus Fiebs:
doe nu gewoon rustig aan: pak dat lijstje en werk het af.

Maar waar heb ik dat lijstje nu weer gelegd?

13:50 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-09

tranendal

Ik ben geen VB'er, uiteraard niet - het zou maar erg zijn eigenlijk met mijn Vreemde Man. Maar dat maakt niet dat ik niet ontzettend getroffen ben door de weblog van MR Morel. Ik hoop voor haar en haar twee kindjes dat ze er weer bovenop komt...
En alle mensen die minder in de publiciteit komen, maar hetzelfde gevecht leveren, wens ik beterschap toe: een overwinning van formaat.

 

Intussen vecht mijn Malse Mouche haar eerste strijd tegen de bacterietjes uit: een oorontsteking. Koorts en lekkende oortjes, maar m'n schat blijft lachen en dollen. Ze kan zelfs zitten sinds gisteren, en vandaag is het al een pak minder wankel. Mijn kleine kampioen.

11:26 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-02-09

Levensvragen. En zo.

Waarom verlies ik zoveel haar? Bij elke wasbeurt peuter ik nadien bossen haar uit het putteke... Ik zou er truien van kunnen weven, mocht ik de ambitie hebben mijn eigen truien van m'n eigen haar te weven én beschikken over een weefgetouw, wat dus niet het geval is.

En waarom, waarom zijn de haren die ik verlies nu nooit, maar dan ook nooit, de grijze exemplaren die staan te blinken op mijn hoofd? Nu moet ik die dus alsnog uittrekken, want zo van die zilveren blingdingesen vind ik echt maar niks voor een achtentwintigjarige.


Waarom geven ze antibiotica voor baby's in een zéér vloeibare substantie, die moet toegediend worden met behulp van het meest onpraktische lepeltje ooit?



22:57 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-02-09

Hmmmm

- Juf, gisteren ik doe grote wc.

- Euhm ja.

- En toen juf, ik kijkte in de wc, juf.

- Ah ja. En wat zag je?

- Juf, allemaal kleine witte beestjes, juf!


Smakelijk eten!


12:08 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-02-09

krak

Ik heb ne rug met een eigen willetje.
Eigenlijk ben ik één en al eigen wil, m'n haar doet ook al zijn goesting (die niet de mijne is), m'n wallen leiden hun eigen leven en de laatste tijd heb ik héél weinig te zeggen over de quantiteit voedsel dat mijn maag verlangt, terwijl mijn borsten alle mogelijke proporties aannemen zonder dat ik ook maar iets in de pap te brokken heb.
Over m'n karakter zullen we het maar niet hebben zeker?
't Ging dus over mijne rug, die buitengewoon flexibel is in de lagere regionen en bijzonder stroef in de schouderstreek. Af en toe springt er een wervelke links of rechts een beetje uit de band, waarna ik als een halve gek aan het 'manipuleren' sla.
Ik kraak men eigen dus.
En dat doe ik al heel lang.
Ik heb er zelfs een ritueeltje van gemaakt, zo 's ochtends, net na het ontwaken en het morgendprutuitdeogenwrijven. Dan begint het: nek, linkerschouder, rug, polsen, vingers (alle vingers naar achteren, wijsvingers naar voren), tenen. Ik sta er zelfs niet bij stil dat ik dit doe. Ik doe het gewoon.

Ik ben nu een paar keer naar den osteopaat gegaan: ik geraak namelijk niet aant hét plekje dat vastzit: het zit te hoog in m'n rug. Ik heb me al in alle bochten gekronkeld, m'n schouders bijna ontwricht om toch maar die vervelende wervel weer op zijn plaats te duwen, maar Het. Lukt. Niet.
De osteopate zegt dat ik zeer soepel ben. Maar dat wist ik dus al. Als je met je ellebogen voor je borst tegen elkaar kan klappen, terwijl je handen in je zij staan, dan mag je hopen dat je alleen maar zeer soepel bent. Denk ik dan.
Maar soit. Zonder dat ik er ooit dure cursussen voor heb gevolgd, manipuleer ik m'n eigen lichaam op de juiste manier. Ik ben dus eigenlijk gewoon mijn eigen osteopaat.

Verbaast u dat?
Mij niet.
Ik kon ook van m'n eigen zwemmen. En fietsen.
Vraag dàt maar aan m'n papa!

22:16 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-02-09

Actua

Wat voor nut heeft het ne kardinaal (of wat is't) te verplichten  publiekelijk zijn woorden terug te nemen? Als die man van mening is dat de holocaust niet heeft plaatsgevonden, dan zal zo'n publiekelijke verontschuldiging er niets aan veranderen... Dan dénkt hij nog steeds zo, alleen komt hij er niet meer voor uit. Maakt dat het minder erg? Volgens mij niet, integendeel!

17:52 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |