16-07-09

zucht

Soms hè.
Maar dat mag niet.
Adem in.
En weer uit.

Zen.
Whooza.

Het is voorbij, gedaan. Achter de rug.

De logeerpartij van een week dat uiteindelijk anderhalve week is geworden...
Zucht.
Toch.
Ik was nochtans gevraagd of het paste. Maar dat was eigenlijk show, want toen ik aarzelend gewag deed van een paar plannen, werd me duidelijk gemaakt dat Ze toch kwam. Ze is Zijn Nichtje, de Logée. Ik noem haar L.
Ik heb m'n plannen dan maar lichtelijk aangepast aan de familiale verplichtingen. Een week. Wat is een week op een mensenleven?!

Maar ik heb me geërgerd! Geërgerd!! Op den duur moest ik soms buiten gaan staan om tot innerlijke rust te komen. Gelukkig regende het die week, dat komt die rust redelijk snel.

Ik ga mijn ergernissen niet neerpennen, ik probeer ze te erasen from my memorie, want ik wil niet met tegenzin naar de komende familiefeesten trekken...

Hetgeen me wél enorm stoorde, was de Mama. Zij dropt haar dochter bij ons (allee bij mij, want nonkel C was eigenlijk nooit thuis, wegens werk enzo), en slaagt er dan in om op het allerlaatste moment een oplossing te zoeken voor het volgend probleem: hoe geraakt dochter terug thuis als ik eigenlijk geen zin heb om haar te gaan halen?
Oplossing 1: L wordt op de Thalys gezet, alleen.
Peup! Gaat niet: L heeft haar identiteistbewijs niet bij zich.
Oplossing 2: C brengt L helemaal naar Parijs, effe op en af. Lekker zo'n 8 uurtjes reizen. Ah ja, de trein is toch altijd een beetje reizen.
Peup! Gaat niet door: de tickets zijn pokkeduur en dat wil C er toch niet aan geven.
Oplossing 3 dus: L blijft dan maar tot woensdag, dan komt kleine broer van C haar halen in Hasselt.
Et voilà.

Ze wilde zich excuseren tegenover mij, de mama. Had ze gezegd tegen C. Dus ik wacht op haar telefoontje, popelend om te zeggen dat ik het inderdaad niet zo leuk vind, omdat ik mijn plannen al een keer had uitgesteld... En dan ik niet van zinnens ben om een 10-jarige alleen thuis te laten in een vreemd huis, in een vreemde stad, terwijl ik mijn mama alsnog ga helpen.
Maar die kans kreeg ik niet, ze kreeg me aan de lijn, mompelde een halfslachtig excuus en vroeg meteen naar L. En dan ben ik nog zo'n seuteke dat ik niet effe de puntjes op de i durf te zetten...

Want ik wil niet de Boze Blanke zijn.

20:59 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Eigenlijk zou ik zo een logeetje wel leuk vinden MAAR dan als ik haar uitnodig, anders zou ik net zoals jij zeggen ZUCHT ! Ik kan er ook niet tegen dat een ander mijn planning maakt/in de war gooit.

Maar ja dan heb ik nog je ergernissen niet gehoord.

Eigenlijk kan je die er wel beter uitgooien want anders gaan die op je maag blijven liggen tot ze een onoverkomelijk obstakel vormen.

Gepost door: ms | 16-07-09

De commentaren zijn gesloten.