06-10-09

ben er weer (eens)

Ik blog zo weinig dat ik soms vergeet dat ik er één heb. Maar dat kan eigenlijk moeilijk, want het adres staat in De Lijst. En dat maakt dat ik toch elke keer weer word herinnerd aan het bestaan van mijn digitaal dagboek.

Het nieuwe schooljaar is weer begonnen. We hebben er zelfs al een facultatieve dag op zitten. Een dagje verlof zeg maar. En nee, we hebben er nooit genoeg!
Nee serieus, ik ben afgepeigerd!

Ik heb ook iets heel actiefs rondlopen.
Zelfgemaakt - mijn standaardantwoord op de vraag van waar 'het' komt. Nu kan ik er nog lachen. Er zal een moment komen dat ik die vraag kotsbeu ben en gewoon een djoef op een bakkes verkoop als teken van ergernis bij zo'n bemoeienissen.
Allee, ik vraag toch ook niet van waar 'het' komt aan een andere mama? Of beter - dat zou ik misschien eens moeten doen - wie de papa is - dan moet de zogenaamde papa er liefst wel bijstaan, wil ik dat het enig effect sorteert.
En geloof me, dat wil ik.
Ik zeg meestal dat de papa van Afrika komt. Waarop ik de menschen meewarig naar me zie kijken, luidop denkend dat ik weer zo'n arm wicht ben dat bezwangerd is door ne neger en dan geabandonneerd. Want die negers van tegenwoordig, die deugen toch voor niks, meneer!
Dus voeg ik er tegenwoordig sneller dan gedachten flitsen kunnen aan toe dat mijn man van Afrikaanse origine is. Klinkt toch beter dan neger eh.
Zeg dat trouwens nooit: neger. Dat is héél vies!


Ik mag dat, ik ben er tenslotte mee getrouwd.

Mijn wriemelkind dus: een paar tanden rijker, wandelend, klimmend, pruttelend, glimmend en glunderend, lachend, kirrend... Het mooiste en liefste wat er is.
Behalve als ze supermarktcrisisjes krijgt. Nét op de dag dat ik er als een slonsmama uitzie.
Roloog.

Ze slaapt nu.
En ik ga zumbaën. Banaler kan het toch niet meer...

20:09 Gepost door Fiebs in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |